kolku-dolgo-treba-da-chekate-pomegju-bremenostite_image
Споделете со пријателите!

Што е кратко а што долго? Времето помеѓу крајот на првата бременост и концептот на следната е познато како интервал на на бременостите. Краток интервал на бременостите обично се дефинира како помалку од 18 месеци до две години
Жените често се прашуваат кој е „вистинскиот“ интервал на време кој е неопходен пред да забремените повторно. Една неодамнешна канадска студија сугерира 12-18 месеци пауза помеѓу бременостите е идеална за повеќето жени. Но, каков да биде периодот помеѓу бременостите и дали кога е пократок или подолг претставува ризик, сè уште се оспорува, особено кога станува збор за присуство на други фактори како што е возраста на мајката. Важно е да се запамети дека во земјите со високи примања најголем дел од бременостите одат добро, без оглед на гапот меѓу нив.

Што е кратко а што долго?

Времето помеѓу крајот на првата бременост и концептот на следната е познато како интервал на на бременостите. Краток интервал на бременостите обично се дефинира како помалку од 18 месеци до две години. Дефиницијата за долг период варира – со повеќе од две, три или пет години сите се различни според различни студии. Повеќето истражувања ја разгледуваат разликата на секои шест месеци во  интервалот на бременостите. Ова значи дека можеме да видиме дали постојат различни ризици помеѓу многу краток период помеѓу (помалку од шест месеци) наспроти краток период (помалку од 18 месеци).

„Врз основа на податоците од 1990-тите и раните 2000-ти, СЗО препорачува интервал помеѓу две бремености од најмалку 24 месеци.“

Повеќето последователни бремености, особено во земјите со високи примања како Австралија, одат добро, без разлика на гапот. Во неодамнешна канадска студија, ризикот од мајки со тешки компликации варирал помеѓу околу една од 400 на околу еден на 100 во зависност од интервалот на бременостите и возраста на мајката. Ризикот од мртвородено бебе или тешка компликација по однос на бебето варира од само 2% до околу 3%. Значи, во целост, најмалку 97 проценти од бебињата и 99 проценти од мајките немале големи проблеми. Некои разлики во ризикот од компликации за бременост се чини дека се поврзани со интервалот на двете бремености. Студиите за следната бременост после раѓањето покажуваат дека: пократки интервали од една до друга бременост се поврзани со зголемени стапки на предвремено породување, мали бебиња, мртвородени деца или смрт кај новороденчиња каде што претходното раѓање било од царски рез, многу краток период од предходното раѓање (помалку од шест месеци) исто така го зголемува ризикот од компликации на раната (руптура на матката). Во следна бременост  подолги интервали од повеќе од пет години се поврзани со зголемени стапки на прееклампсија, предвремено раѓање и мали бебиња.

Прочитајте:  Царски рез – ризик за мајката и бебето

Што е со други фактори?

Колку од разликите во компликациите се должат на периодот помеѓу бременоста наспроти други фактори, како што е возраста на мајката, сеуште е спорно. Од една страна, постојат биолошки причини зошто краток или долг период помеѓу бременостите може да доведе до компликации. Ако јазот е премногу краток, мајките можеби немале време да се опорават од физичкиот стрес на бременоста и доењето, како што се зголемувањето на телесната тежина и намалените резерви на витамини и минерали. Тие, исто така, не можат целосно да се опорават емотивно од претходното искуство во раѓањето и барањата на родителството. Ако периодот помеѓу бременоста е прилично долг, може да се изгуби корисното прилагодување на телото на претходната бременост, како што се промените во матката за кои се мисли дека ја подобруваат ефикасноста на трудот. Сепак, многу жени кои имаат тенденција да имаат краток период од една до друга бременост, исто така, имаат карактеристики кои ги сврстуваат во ризични за започнување со компликации во бременоста – како што се помлада возраст или помал степен на  образование. Студиите се обидуваат да ги контролираат овие фактори. Неодамнешната канадска студија го зема предвид бројот на претходни деца, пушењето и претходните исходи од бременоста, меѓу другото. Сепак, тие заклучија дека ризиците од компликации се скромно зголемени со период помал од шест месеци кај постарите жени (над 35 години) во споредба со период од 12-24 месеци. Меѓутоа, други студии, во 2014 година, споредувајќи различни бремености кај истите жени, откриле малку докази за ефектот на краткиот интергравиден период.

Значи, што е заклучокот?

Врз основа на податоците од 1990-тите и раните 2000-ти, Светската здравствена организација препорачува интервал помеѓу две бремености од најмалку 24 месеци. Поновите истражувања укажуваат на тоа дека ова е премногу рестриктивно во земјите со високи ресурси како Австралија. Иако може да има скромно зголемени ризици за мајката и бебето со многу краток гап (под шест месеци), апсолутните ризици се мали. За повеќето жени, особено оние кои се во добра здравствена состојба со претходно некомплицирана бременост и раѓање, нивните желби за ширење на семејството треба да бидат главен фокус на донесување одлуки. Во случај на бременост по спонтан абортус, се појавува уште помала потреба за рестриктивни препораки.

Прегледот од 2017 година за повеќе од 1 милион бремености открил дека, во споредба со интервалот на две  бремености од шест до 12 месеци или повеќе од 12 месеци, споредено со период помал од шест месеци имал помал ризик од спонтан абортус и предвремено раѓање и не ја зголемил стапка на предеклампсија или мали бебиња.


Споделете со пријателите!