rana-dijagnostika-kluc-za-kvaliteten-zivot
Споделете со пријателите!

Докажано е дека андрогените хормони имаат свое влијание врз развојот на БХП, но сѐ уште не може да се потврди зошто кај некои мажи истите овие андрогени хормони ќе предизвикаат БХП, а кај други не.
Бенигната хиперплазија на простата (БХП во на­та­мошниот текст), претставува зголемување на про­статата од различни димензии, а притоа пре­ди­звикува симптоми карактеристични за долниот ури­на­рен тракт.

БХП афектира околу 210 милиони мажи во светот, што претставува голем проблем за здравствениот систем. Инциденцата на БХП расте со возраста, така што веќе на возраст од 45-49 години се среќаваат кај 3 случаи на 1.000 мажи, додека на возраст од 75-79 го­ди­ни имаме дури 38 случаи на 1.000 мажи.

Експертите работат на тоа да се открие точната при­чина за појава на оваа проблематика и се прават бројни истражувања на тоа поле. Докажано е дека андрогените хормони имаат свое влијание врз развојот на БХП, но сѐ уште не може да се потврди зошто кај некои мажи истите овие андрогени хормони ќе предизвикаат БХП, а кај други не.

Со оглед на целосно недоразјаснетата етиологија, конкретна превенција од ова заболување не може да се спроведе. Сепак, општо земено е правилото дека ма­жите по 45-годишна возраст, особено доколку во својата фамилијарна анамнеза набројуваат заболување од овој тип, треба да прават редовни прегледи на простата. Многу поважно е да се препознаат симптомите каракте­ристични за БХП и тие навреме да се пријават. Раната дијагноза и третман значително го подобруваат ква­ли­тетот на живот и успешноста на третманот.

Најчесто користен дијагностички патоказ се симпто­мите на ноктурија, дизурија, слаб млаз на мокрење, испрекинато мокрење, ургентност и фреквентност на мокрењето. Анамнестичките податоци ги поткрепува ректалниот преглед на простата, на кој не секогаш се палпира зголемена простата. ЕХО евалуација на простата со одредување на нејзиниот волумен е порелевантен податок за натамошно одредување на менаџирањето и третирањето на БХП. Од дополнителните испитувања редовно се прави и испитување на ПСА (prostate specific antigen), кој ја исклучува малигната генеза на заболувањето.

Прочитајте:  Што може спортот да ја научи медицината?

Кон раната дијагноза можат да се додадат и испи­тувања на урината со цел исклучување на инфективни при­чинители. Подоцнежната дијагноза вклучува цисто­скопија, одредување на резидуална урина, ректално ЕХО и слично.

Д-р Асим Муса, специјалист уролог


Споделете со пријателите!