intervju-d-r-bojan-risteski-simptomi-dijagnoza-tretman-na-menierovata-bolest_image
Споделете со пријателите!

Мениеровата болест е нарушување на функцијата на внатрешното уво кое може да се јави во секоја возраст, кај мали деца, но и кај лица постари од 80 години, а најчеста е кај пациенти меѓу 40 и 60 години, на оваа тема разговараме со д-р Бојан Ристески, отоларинголог од ПЗУ Отоклиника во Прилеп.

Што е пред се Мениерова болест?

Мениерова болест е хронично, идиопатско и најчесто унилатерално нарушување на функцијата на внатрешното уво – лабиринтен синдром со карактеристична клиничка слика и симптоми: епизоди на ротаторни вртоглавици следени со нистагмус, вегетативни тегоби, зуење и ослабнат слух.

Кои се симптомите на Мениерова болест?

Типични симптоми се: рецидивирачки напади на вртоглавица, флуктуирачка и прогресивна редукција на слухот, тинитус и чувство на „полно уво“.

Кои се методите за дијагноза на оваа болест?

Клинички преглед на пациентот

  • Спонтан нистагмус;
  • Индуциран нистагмус со движење на главата од 20 сек;
  • Тест по Romberg (се навалува кон болната страна);
  • Движење по права линија напред-назад (застранува кон болна страна).

Аудиолошко тестирање

Еднострана наглувост (во 90% случаи) во ниски фреквенции која постепено се засилува до 65-75 ДБ, во понапредната фаза на болеста високофреквентна хипакузија

Вестибуларни калориметриски тестови (електронистагмографија) – златен стандард во дијагностиката на периферно вестибуларно оштетување.

Најчесто се детектира еднострана хипоексцитабилност на вестибуларниот апарат, поретко хиперексцитабилност. Нистагмус од хоризонтално-ротаторен тип.

Магнетна резонанца – да се исклучат експанзивни процеси во понтоцеребеларен агол или слушен канал.

КТ – при сомнение за процес во темпорална коска.

Глицеролски тест – редукција на ендолимфатичен хидропс по оптеретување со глицерол – се подобрува прагот на слух за најмалку 10-15 dB и/или исчезнува тинитусот.

Прочитајте:  ИНТЕРВЈУ со д-р Влатко Ристов: Машката неплодност е во пораст

Дали наследниот фактор има улога во појавата ова заболување?

Недоволно позната етиологија на болеста – постојат многубројни хипотези. Често е позитивна фамилијарната анамнеза (околу 50% случаи).

Која возраст е најпогодена од Мениерова болест?

Мениеровата болест може да се јави во секоја возраст. Болеста е опишана кај мали деца, но и кај лица постари од 80 години. Типично е болеста да почне меѓу 15 и 30 години, а најчеста е кај пациенти меѓу 40 и 60 години.

Кои мерки се преземаат за третман на болеста?

Лекувањето на Мениеровата болест подразбира:

  • Посебен хигиено-диететски режим (редукција на сол);
  • Физикална терапија;
  • Психолошка поддршка;
  • Фармаколошка терапија;
  • Хирургија.

Едукација на пациентот – не постои начин за трајно излекување на болеста, но постои можност за контрола на симптомите – целта на терапијата е одржување на состојбата во фаза на ремисија.

Од што најчесто се состои фармаколошката терапија?

Пред се, се користат антиеметици и антивертигинозни медикаменти, но може да се упoтребуваат и:

  • Анксиолитици, седативи;
  • Хипертонични раствори (манитол, глицерол);
  • Вазодилататори;
  • Диуретици;
  • Антихистаминици;
  • Витаминотерапија;
  • Мирување.

Целта е пред се седација – редукција на аналитичката активност на вестибуларните јадра за пристигнатите информации од лабиринтот


Споделете со пријателите!